Rada Ministrów 2 czerwca br. przyjęła projekt ustawy o pomocy państwa pracodawcom w przeciwdziałaniu rozwiązywaniu z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników. Ustawa ma wejść w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia jej w Dzienniku Ustaw. Dowiedz się z tekstu, jakie rozwiązania antykryzysowe przewiduje ustawa i jaki pracodawca będzie mógł z nich skorzystać.
Przygotowany projekt ustawy z 22 maja 2009 r. o pomocy państwa pracodawcom w przeciwdziałaniu rozwiązywaniu z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, dalej: ustawa reguluje zasady przedłużania okresu rozliczeniowego, ustalania indywidualnego rozkładu czasu pracy pracownika, ograniczania w zatrudnianiu pracownika na podstawie umów o pracę na czas określony i obniżania wymiaru czasu pracy.
Ponadto ustawa określa zasady przyznawania, wypłaty i zwrotu świadczeń pracodawcom na zatrudnienie subsydiowane, finansowanych z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych a także zasady przyznawania, wypłaty i zwrotu środków pracodawcom na: refundację kosztów szkoleń i studiów podyplomowych pracowników oraz na wypłatę stypendiów dla pracowników finansowanych ze środków Funduszu Pracy.
Do jakich pracodawców ustawa będzie miała zastosowanie?
Ustawę będą mogli stosować pracodawcy pozostający w przejściowych trudnościach finansowych - pracodawcy w rozumieniu art. 3 ustawy z 26 czerwca 1974 r. -
Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.), którzy:
1) osiągnęli średni spadek obrotów gospodarczych w szczególności spadek zamówień, sprzedaży, nie mniej jednak niż o 30%, liczony od dnia 1 lipca 2008 r. do ostatniego dnia kwartału poprzedzającego dzień złożenia wniosku, o którym mowa w art. 13 ustawy, w stosunku do okresu od 1 lipca 2007 r. do 30 czerwca 2008 r.;
2) nie zalegają w regulowaniu zobowiązań podatkowych, składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Pracy;
3) nie zachodzą przesłanki do ogłoszenia upadłości, o których mowa w art. 11-13 ustawy z 28 lutego 2003 r. Prawo naprawcze i upadłościowe (Dz. U. nr 60, poz. 535, z późn. zm.);
4) nie otrzymali pomocy publicznej na wyposażenie lub doposażenie stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego ze środków Funduszu Pracy, zgodnie z umową o refundację zawartą na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. nr 69, poz. 415, z późn. zm.) po dniu 1 lutym 2009 r.
| Projekt ustawy przyjęty na posiedzeniu Rady Ministrów 2 czerwca br. zakłada, że przepisy ustawy dotyczące: wydłużania okresu rozliczeniowego do 12 miesięcy, wprowadzania indywidualnych rozkładów czasu pracy i indywidualnych rozkładów czasu pracy dla pracowników opiekujących się dziećmi w wieku do 14 lat, oraz ograniczenia stosowania umów na czas określony, będą miały zastosowanie do wszystkich pracodawców, będących przedsiębiorcami w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. |
Jakie rozwiązanie przewiduje projekt dla pracodawcy?
Projekt ustawy zawiera następujące rozwiązania, które mają przeciwdziałać lub łagodzić skutki kryzysu:
1. Wydłużenie okresu rozliczeniowego czasu pracy maksymalnie do 12 miesięcy. W okresie stosowania przedłużonego okresu rozliczeniowego czasu pracy indywidualny rozkład czasu pracy pracownika może przewidywać znaczne wahania liczby godzin do przepracowania w poszczególnych miesiącach. Okresy krótszej pracy lub okresy niewykonywania pracy równoważy się okresami dłuższej pracy, w ramach wymiaru czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym. Przedłużenie okresu rozliczeniowego czasu pracy wprowadza się w układzie zbiorowym pracy lub w porozumieniu z zakładową organizacją związkową, a jeżeli u danego pracodawcy nie działa zakładowa organizacja związkowa – w porozumieniu z przedstawicielami pracowników wyłonionymi w trybie przyjętym u tego pracodawcy.
W każdym miesiącu stosowania przedłużonego okresu rozliczeniowego czasu pracy: wynagrodzenie pracownika nie będzie mogło być niższe od wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalonego na podstawie odrębnych przepisów; harmonogram czasu pracy określający indywidualny rozkład czasu pracy pracownika będzie mógł być sporządzany na okres krótszy niż okres rozliczeniowy, obejmujący jednak, co najmniej 2 miesiące.
Rozwiązanie to pozwoli pracodawcom na bardziej elastyczne gospodarowanie czasem pracy pracowników – zależnie od zapotrzebowania na pracę w poszczególnych miesiącach.
2. Indywidualny rozkład czasu pracy czyli stosowanie przez pracodawcę różnych godzin rozpoczynania i kończenia pracy w poszczególnych dobach pracowniczych.
W tym przypadku ponowne wykonywanie pracy przez pracownika w tej samej dobie nie będzie stanowiło pracy w godzinach nadliczbowych.
Rozwiązanie to pracodawca będzie mógł wprowadzić na podstawie układu zbiorowego pracy lub porozumienia z zakładową organizacją związkową, a gdy u pracodawcy nie działa zakładowa organizacja związkowa na podstawie porozumienia z przedstawicielami pracowników wyłonionymi w trybie przyjętym u danego pracodawcy.
3. Obniżanie pracownikom wymiaru czasu pracy (i proporcjonalnie - wynagrodzenia za pracę) - bez konieczności dokonywania wypowiedzeń zmieniających warunki pracy i płacy zawartych w umowie o pracę. Obniżenie wymiaru czasu pracy następować będzie na podstawie układu zbiorowego pracy lub porozumienia z zakładową organizacją związkową, a gdy u pracodawcy nie działa zakładowa organizacja związkowa na podstawie porozumienia z przedstawicielami pracowników wyłonionymi w trybie przyjętym u danego pracodawcy.
4. Wprowadzenie możliwości ustanowienia indywidualnego rozkładu czasu pracy dla pracowników opiekujących się dziećmi w wieku do 14 lat. Aby pracownik mógł skorzystać z tej możliwości będzie musiał złożyć w tym celu pisemny wniosek dotyczący ustalenia indywidualnego rozkładu czasu pracy. Pracodawca będzie miał obowiązek uwzględnić ten wniosek, chyba, że nie będzie to możliwe ze względu na organizację pracy lub rodzaj pracy wykonywanej przez pracownika.
5. Wsparcie finansowe pracowników i pracodawców będących w przejściowych kłopotach finansowych w wyniku kryzysu.
Ustawa przewiduje finansowanie z FGŚP świadczeń wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne wypłacanych pracownikom w przypadku wprowadzenia u pracodawcy:
a) ograniczonego wymiaru czasu pracy - świadczenie będzie wypłacane w wysokości 70% zasiłku dla bezrobotnych,
b) przestoju ekonomicznego – świadczenie będzie wypłacane w wysokości 100% zasiłku dla bezrobotnych.
6. Umożliwienie pracownikom podnoszenie kwalifikacji zawodowych w czasie wprowadzonego przestoju ekonomicznego lub obniżonego wymiaru czasu pracy przez pracodawcę, który utworzył fundusz szkoleniowy.
Z Funduszu Pracy będą finansowane:
a) do 90% koszty szkolenia lub studiów podyplomowych,
b) stypendia dla pracowników - w wysokości 100% zasiłku dla bezrobotnych.
Odpisy pracodawców na fundusz szkoleniowy stanowić będą koszty działalności pracodawcy.
Ustawa ma wejść w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia jej w Dzienniku Ustaw.
Podstawa prawna: projekt ustawy o pomocy państwa pracodawcom w przeciwdziałaniu rozwiązywaniu z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (projekt z 1 czerwca 2009 r., przyjęty przez Radę Ministrów na posiedzeniu 2 czerwca 2009 r.).
.
