RSS Mapa strony Ustaw jako startową Mój portal poniedziałek, 24 listopada 2014 r.
Jesteś tutaj: Strona główna » Nowości » Archiwum nowości księgowych » Nowości księgowe 2005 » Nowości księgowe I kwartał 2005
Rozmiar tekstu:  f1 f2 f3
RSS
Ważny od 2005-02-25 do 2007-12-31

Jakie świadczenia pracodawcy na rzecz pracowników podlegają opodatkowaniu?

Jeżeli chcesz zobaczyć, jakie zwolnienia od podatku dochodowego dotyczące świadczeń na rzecz pracowników obowiązują w 2005 r., sprawdź w Informatorze księgowego.

W tym miejscu warto natomiast przyjrzeć się sytuacjom nietypowym, których przyporządkowanie do wymienionych w updof zwolnień podatkowych powodować może trudności.

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych (art. 12 ust. 1 updof).


Z uwagi na tak sformułowaną definicję przychodów ze stosunków pracy i stosunków pokrewnych wszelkie otrzymane przez pracownika przysporzenia, jeżeli nie są wyraźnie zwolnione z podatku dochodowego, stanowią dla niego przychód, co wiąże się z koniecznością jego opodatkowania i odprowadzenia składek na ubezpieczenia społeczne.

Najczęściej wyłączone spod opodatkowania są świadczenia pracodawcy na rzecz pracowników, które są obowiązkowe. Dotyczy to zarówno świadczeń rzeczowych, jak i ich ekwiwalentów.

Należy zwrócić uwagę na zasadę, zgodnie z którą niektórych wypłat, mimo że pozostają w związku zatrudnieniem, nie zalicza się do przychodów ze stosunku pracy, zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Finansów (pismo z 31 sierpnia 1995 r., znak nr PO 5/1- 3157/0650/95), gdy nie można określić ich wartości przypadającej na konkretną osobę. Zatem jeżeli zakład pracy opłaca imienne rachunki wystawione przez przychodnię lekarską za korzystanie przez pracowników z usług tej przychodni w zakresie opieki zdrowotnej - to wydatki zakładu pracy w tym zakresie są przychodem podlegającym opodatkowaniu tak jak wynagrodzenia za pracę.

Natomiast jeżeli zakład pracy, zgodnie z umową zawartą z przychodnią lekarską, opłaca prawo ogółu pracowników do korzystania z usług tej przychodni, a przychodnia nie wystawia imiennych rachunków za korzystanie z określonych jej usług przez konkretnych pracowników - lecz rachunki opiewające na ogólną kwotę uzgodnionej zryczałtowanej odpłatności - wówczas wydatki zakładu pracy nie stanowią przychodów pracowników i nie podlegają opodatkowaniu.

Według stanowiska Ministerstwa Finansów (pismo z 7 stycznia 1998 r., nr PO 3-7301/722- 770/WK/97), jeżeli chodzi o pracowników, poniesione ww. wydatki - jeżeli związane są z obowiązkowymi badaniami, które musi ponieść pracodawca - nie mogą być uznane za świadczenia, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Za świadczenia takie, a tym samym za przychód ze stosunku pracy, nie uznaje się również świadczeń związanych z innymi usługami leczniczymi, o ile określenie ich wysokości na poszczególnego pracownika nie jest możliwe, np. w przypadku gdy pracodawca wydatki te pokrywa w formie ryczałtu bez względu na to czy pracownik korzysta ze świadczeń leczniczych, czy też z nich nie korzysta.

Jeżeli zatem pracodawca wykupi pakiet usług medycznych i opłaty dokonuje w formie ryczałtu za możliwość skorzystania przez pracowników z tych usług lub dofinansowuje organizowane przez siebie imprezy turystyczne, sportowe, a wydatków tych nie można imiennie przyporządkować poszczególnym pracownikom nie są one tym samym dla niego przychodem ze stosunku pracy pracy.

Szczepionki dla pracowników


Do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać jako pracownik. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale także wszystkie inne przychody, niezależnie od podstawy ich wypłat, jeżeli w jakiś sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy.

Zatem wynika z tego, że wartość otrzymanych od pracodawcy nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń w naturze w zakresie opieki medycznej zasadniczo stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 updof. Nie stanowią jednak przychodu pracownika świadczenia medyczne związane z obowiązkowymi badaniami, do których ponoszenia pracodawca jest zobowiązany przepisami Kodeksu pracy lub innych ustaw (art. 23 ust. 1 pkt 60 updof).

Na pytanie podatnika, który zakupił szczepionki przeciwko grypie dla pracowników, Podlaski Urząd Skarbowy 4 listopada 2004 r. wydał następującą informację o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (P-I/423/60/MW/04). Jeżeli podatnik zakupił szczepionki na fakturę ogólną i wartość świadczenia medycznego przypadającego na jednego pracownika jest możliwa do ustalenia bowiem odpowiada wartości pojedynczej szczepionki, to wydatki związane z finansowaniem przez pracodawcę zakupu szczepionek na rzecz swoich pracowników stanowią przychody pracownika podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto świadczeń tych nie można uznać również za świadczenia związane z innymi nieobowiązkowymi świadczeniami medycznymi, o ile określenie przez pracodawcę ich wysokości na poszczególnego pracownika nie jest możliwe.

Zwolnienie przedmiotowe dotyczące świadczeń rzeczowych, określone w art. 21 ust.1 pkt 67 nie może mieć w tym przypadku zastosowania, dotyczy ono bowiem wyłącznie tych świadczeń rzeczowych, które w całości zostały sfinansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.

Wyjazdy na targi i seminaria


Spółka ponosiła na rzecz pracowników wydatki z tytułu wyjazdów na targi i seminaria. Zwróciła się z pytaniem do organów podatkowych, czy należy opodatkować podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychody pracowników z tytułu tych świadczeń ponoszonych.

Naczelnik Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie udzielił 16 listopada 2004 r. spółce następującej informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (IMUS/1471/DPF/415-106/2004/ML). Z uwagi na to, że spółka organizowała wyjazdy na targi zagraniczne dla pracowników oraz przedstawicieli klientów oraz seminaria dla architektów, w których brali udział pracownicy spółki i architekci z zewnątrz, oraz seminaria dla klientów, w których uczestniczą pracownicy i przedstawiciele głównych klientów, należy zauważyć, że z opisanej sytuacji nie wynika, iż uczestnictwo pracowników i pozostałych wymienionych osób w ww. przedsięwzięciach odbywa się w ramach podróży służbowych.

Zasadniczo w myśl art. 21 ust. 1 pkt 16 updof wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas:

a) podróży służbowej pracownika,
b) podróży osoby niebędącej pracownikiem
- do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju.

Jednakże zgodnie z art. 20 ust. 1 updof za przychody z innych źródeł (o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 updof) uważa się w szczególności: inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 updof.

Zatem koszty ponoszone przez spółkę z tytułu wydatków na udział pracowników w targach i seminariach stanowią przychód pracowników podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym ze źródła wymienionego w art. 12 ust. 1 updof.

Natomiast w przypadku osób niebędących pracownikami spółki przychody te stanowią źródło opodatkowanych dochodów określone w art. 20 ust. 1 updof.
Stosownie do art. 42a updof spółka ma więc obowiązek sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów (PIT-8C) i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a updof, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Stroje dla prezenterek


Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 10 updof wolna od podatku dochodowego jest wartość ubioru służbowego (umundurowania), jeżeli jego używanie należy do obowiązków pracownika, lub ekwiwalentu pieniężnego za ten ubiór. Ciekawe stanowisko zajął w sprawie strojów służbowych Naczelnik Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej podatnik przygotowywał programy telewizyjne. Do ich realizacji niezbędny był zakup strojów dla prezenterek, kosmetyków do charakteryzacji oraz elementów scenografii. Przedmioty te były używane tylko do realizacji programów i pozostały własnością pracodawcy. Pracodawca wystąpił do organów podatkowych z pytaniem, czy dokonanie zakupu strojów dla prezenterek i kosmetyków do charakteryzacji używanych tylko w trakcie realizacji audycji telewizyjnych, pozostających własnością pracodawcy, powoduje powstanie po stronie pracownika przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Naczelnik Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu w 25 listopada 2004 r. w informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (ZD/423-272/04), stwierdził, że zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 updof za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Ponieważ stroje dla prezenterek i kosmetyki do charakteryzacji używane są tylko w trakcie realizacji programów telewizyjnych i stanowią własność pracodawcy, w związku z tym, iż przedmioty te nie przechodzą na własność pracownika, nie zostają spełnione przesłanki powołanego powyżej art. 12 ust. 1 updof. Zatem wartość stroju dla prezenterek i kosmetyków do charakteryzacji, będących własnością pytającego podatnika, używanych przez pracowników wyłącznie w godzinach pracy, nie stanowi dla zatrudnionych źródła przychodu, podlegającego opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zasiłek na zagospodarowanie związany z przeniesieniem pracownika


Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 14 updof wolne od podatku dochodowego są kwoty otrzymywane przez pracowników z tytułu zwrotu kosztów przeniesienia służbowego oraz zasiłków na zagospodarowanie i osiedlenie w związku z przeniesieniem służbowym, do wysokości 200% wynagrodzenia należnego za miesiąc, w którym nastąpiło przeniesienie.

Jednakże nie każdy zasiłek może korzystać ze zwolnienia. Z pytaniem o to, czy zasiłek na zagospodarowanie związany z przeniesieniem pracownika na stałe do innego miasta korzysta ze zwolnionienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 14 updof, jeżeli nie przekroczy dwukrotności miesięcznego wynagrodzenia, wystąpiła spółka do Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu.
Organ podatkowy wydając 8 grudnia 2004 r. informację o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (PD II 413/387/04), zauważył, że jeżeli pracownik jest zatrudniony w spółce na podstawie stosunku pracy nawiązanego na podstawie przepisów Kodeksu pracy i następuje zmiana miejsca zameldowania pracownika (bez zmiany miejsca pracy), to nawet jeżeli otrzymał takie polecenie od pracodawcy, nie jest ono tożsame z przeniesieniem służbowym, a kwoty otrzymane z tytułu zwrotu kosztów z tym związanych i zasiłków na zagospodarowanie nie są zwolnione z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przeniesienie służbowe związane jest ze zmianą miejsca pracy na polecenie pracodawcy i następuje na podstawie tzw. pragmatyk służbowych, czyli ustaw regulujących sposób zatrudnienia, warunki pracy oraz sposób rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z pracownikami lub funkcjonariuszami, a także ich szczególnych praw i obowiązków.

Dotyczą one ściśle określonej grupy zawodowej, dla której konieczne jest ustawowe określenie specyficznych praw i obowiązków wynikających z szczególnego charakteru wykonywanego zawodu, służące zapewnieniu prawidłowego funkcjonowania określonych w tych ustawach służb. Wobec tego tylko na podstawie tych ustaw możliwe jest przeniesienie pracownika lub funkcjonariusza i w związku z tym kwoty otrzymane przez pracownika lub funkcjonariusza z tytułu zwrotu kosztów przeniesienia służbowego i zasiłków na zagospodarowanie będą zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych.

Przeniesienie służbowe jest regulowane ustawami, takimi jak np.:

- art. 51 ustawy z 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej (Dz.U. z 1999 r. nr 49, poz. 483 ze zm.),
- art. 40 ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2003 r. nr 179, poz. 1750 ze zm.),
- art. 36 ustawy z 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2002 r. nr 7, poz. 58 ze zm.).

Organizacja spotkania integracyjnego pracowników firmy


Spółka wystąpiła z zapytaniem do urzędu skarbowego, czy może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na organizację spotkania integracyjnego pracowników firmy oraz zarządu, sfinansowanego ze środków obrotowych, z uwagi na brak zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. W tej sprawie interpretacja Izby Skarbowej w Zielonej Górze wydana 27 stycznia 2005 r. (sygn. I-1/423/6/05) była następująca. Do kosztów uzyskania przychodów zasadniczo są zaliczane te wydatki, których poniesienie jest związane z uzyskaniem przychodu.
W związku z powyższym do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć tzw. koszty pracownicze. Pojęcie to obejmuje przede wszystkim wynagrodzenie zasadnicze, jak też wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników. W ramach tych wydatków nie mieszczą się jednak wydatki poniesione na zorganizowanie spotkania integracyjnego. Wydatki poniesione na "imprezy integracyjne" nie zostały wprawdzie wymienione w art. 16 updop, który zawiera wyliczenie kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, ale zarazem nie jest możliwe wykazanie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy takim wydatkiem a osiągniętymi przychodami.

Ww. wydatki nie mogą być również uznane za koszty związane z reprezentacją i reklamą. Podobnie uznał Naczelny Sąd Administracyjny, który w wyroku z 2002 r. (sygn. akt SA/Bk 7/01) orzekł, iż wydatki poniesione przez podatnika na organizację majówek, imprez karnawałowych dla pracowników itp. nie stanowią wydatków związanych z reprezentacją i reklamą i nie mogą być one uznane za koszt uzyskania przychodów. Wydatki takie mają charakter świadczeń socjalnych i powinny być finansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych (fundusz taki nie został jednak w spółce utworzony).

Zatem zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze wydatki związane ze zorganizowaniem imprezy integracyjnej dla pracowników i członków zarządu spółki nie stanowią, na podstawie art. 15 ust. 1 updop, kosztów uzyskania przychodów podatnika, gdyż nie mają one bezpośredniego związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie nie ma lub nie może mieć bezpośredniego wpływu na wielkość osiągniętego przychodu.

Wartość takiego świadczenia nie podlega również zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 updof. W kwestii opodatkowania wyjazdów integracyjnych wypowiedziała się między innymi Izba Skarbowa w Rzeszowie - Ośrodek Zamiejscowy w Krośnie 17 września 2004 r. (IS.IX/2- 423/37/04). W swojej informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego organ podatkowy stwierdził, że zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 67 updof wolna od podatku dochodowego jest wartość rzeczowych świadczeń otrzymywanych przez pracownika, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych - do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.

Jak wynika z powyższego, ze zwolnienia w limitowanej części korzystają jedynie świadczenia o charakterze rzeczowym, do których można zaliczyć np. wartość biletów do kina czy teatru lub wartość karnetu na basen, siłownię, czy paczki świąteczne dla dzieci. Natomiast nie można uznać, iż wartość wycieczki w postaci kosztów przewozu, noclegu, wyżywienia itp., zorganizowanej i w całości sfinansowanej przez zakład pracy jest świadczeniem rzeczowym, bowiem uczestnicy wycieczki nie otrzymują świadczenia o charakterze materialnym, tj. rzeczowego.
Wartość takiego świadczenia stanowi przychód pracownika i przychód ten nie podlega zwolnieniu na podstawie art. 21 pkt 67 updof, tym bardziej w sytuacji, gdy jest możliwość ustalenia kosztu takiej wycieczki przypadającego na każdego uczestnika.

Zatem w przypadku zorganizowania zagranicznego wyjazdu integracyjnego dla pracowników, koszt przypadający na pracownika jest znany, wiadomo również, kto jest uczestnikiem wycieczki. Reasumując, koszt wycieczki finansowanej z funduszu socjalnego przypadający na jednego pracownika stanowi podstawę do naliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych.

Studia podyplomowe


Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 90 updof wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego pracownika, z wyjątkiem wynagrodzeń otrzymywanych za czas urlopu szkoleniowego oraz za czas zwolnień z części dnia pracy, przysługujących pracownikom podejmującym naukę w szkołach lub podnoszących kwalifikacje zawodowe w formach pozaszkolnych.

Powyższy przepis należy odczytać łącznie z przepisami rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 12 października 1993 r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz.U. nr 103, poz. 472 ze zm.).

W myśl § 8 ust. 1 ww. rozporządzenia podstawowymi formami kształcenia, dokształcania, a także doskonalenia w formach pozaszkolnych są:

- studia podyplomowe,
- kursy,
- seminaria.

Zatem pracownikowi, który zwraca część kosztów ponoszonych przez niego z tytułu podjęcia studiów podyplomowych (związanych z wykonywaną pracą, lecz bez skierowania zakładu pracy), jest zobowiązany od odprowadzenia podatku dochodowego od wypłacanej kwoty, jednak pod pewnym warunkiem.

Na podstawie § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia pracownikowi podnoszącemu kwalifikacje zawodowe w formach pozaszkolnych na podstawie skierowania zakładu pracy przysługuje, o ile umowa zawarta między nim i zakładem pracy nie stanowi inaczej, jeżeli m.in. zwrot kosztów uczestnictwa, w tym zakwaterowania, wyżywienia i przejazdu. Natomiast pracownikowi podejmującemu naukę w formach pozaszkolnych bez skierowania może być jedynie udzielony urlop bezpłatny i zwolnienie z części dnia pracy bez zachowania prawa do wynagrodzenia w wymiarze ustalonym na zasadzie porozumienia między zakładem pracy i pracownikiem (§ 11 ww. rozporządzenia).

Wobec powyższego świadczenie wypłacane pracownikowi z tytułu zwrotu części kosztów związanych z kształceniem w formach pozaszkolnych (studia podyplomowe), bez skierowania zakładu pracy, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Bilet komunikacji miejskiej


Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 updof wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

Zatem z tytułu odbywanej podróży służbowej w kraju pracownikowi przysługują diety oraz zwrot kosztów za przejazdy, noclegi, dojazdy środkami komunikacji miejscowej i inne udokumentowane wydatki. O tym, czy mamy do czynienia z podróżą służbową oraz przysługujących z tytułu jej odbywania należnościach (dietach, kosztach podróży) decyduje to, czy określone zadanie w ramach świadczonej przez pracownika pracy wykonywane jest poza miejscem ustalonym w umowie o pracę jako miejsce jej wykonywania.

Nie są zatem podróżą służbową wyjazdy pracownika na terenie miasta, w którym znajduje się zakład pracy za pośrednictwem komunikacji miejskiej przemieszcza się, wykonując polecenia służbowe wchodzące w zakres obowiązków pracownika (np. zatrudnionego na etacie gońca), polegające m.in. na dostarczaniu dokumentów do urzędów, odbieraniu korespondencji.

Jednak wartość otrzymanych przez pracownika biletów komunikacji miejskiej (biletu miesięcznego), zakupionych przez zakład pracy, wykorzystanych w trakcie wykonywania poleceń służbowych - w związku z zakresem pracy wykonywanej na określonym stanowisku - nie stanowi przychodu pracownika w rozumieniu updof i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wydatki ponoszone na te cele są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów zakładu pracy (Pierwszy Urząd Skarbowy w Gliwicach, informacja o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego z 23 czerwca 2004 r., IUSIPD3/415/44/2004).

Podstawa prawna:
- art. 10 ust. 1 pkt 9, art. 12 ust. 1, art. 20 ust. 1, art. 21 ust. 1 pkt 10, 11, 16, 67, 90, art. 23 ust. 1 pkt 60, art. 31 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.),
- § 8 ust. 1, § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 12 października 1993 r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz.U. nr 103, poz. 472 ze zm.).

Autor: Wiesław Adamczyk, doradca prawny

Dokumenty o zbliżonej tematyce

Nie jesteś jeszcze użytkownikiem konta Premium Portalu FK?

Tylko w Portalu FK:

  • filmy szkoleniowe dotyczące najbardziej popularnych tematów w księgowości (np.: podatków dochodowych, VAT, rachunkowości), prowadzone przez uznanych ekspertów.
  • informacje o planowanych i aktualnych zmianach przepisów księgowo-podatkowych,
  • wiarygodne interpretacje zmian przygotowane przez zaufanych ekspertów,
  • możliwość indywidualnej konsultacji z ekspertem,
  • mnóstwo wzorów dokumentów, m.in.: deklaracje i formularze do ZUS i dokumenty związane z kontrolą Urzędu Skarbowego.

Strona używa plików cookies.

Kliknij tutaj, żeby dowiedzieć się jaki jest cel używania cookies oraz jak zmienić ustawienia cookie w przeglądarce.
Korzystając ze strony użytkownik wyraża zgodę na używanie plików cookies, zgodnie z bieżącymi ustawieniami przeglądarki.