RSS Mapa strony Ustaw jako startową Mój portal sobota, 26 lipca 2014 r.
Jesteś tutaj: Strona główna » Nowości » Archiwum nowości księgowych » Nowości księgowe I kwartał 2009 » Nowości księgowe 2009
Rozmiar tekstu:  f1 f2 f3
RSS
3.03.2009

Jakie obowiązki ma pracodawca w stosunku do pracownika ubiegającego się o świadczenie rehabilitacyjne?

Pracownik po wyczerpaniu zasiłku chorobowego, jeżeli nadal jest niezdolny do pracy, ale jego dalsze leczenie rokuje powrót do zdrowia i do pracy, może ubiegać się o świadczenie rehabilitacyjne. Jakie dokumenty musi złożyć, aby je otrzymać, jakie obowiązki ma pracodawca w związku z tym, a także ile wynosi wskaźnik waloryzacji podstawy wymiaru zasiłku chorobowego przyjętej do obliczenia świadczenia rehabilitacyjnego w II kwartale 2009 r. dowiesz się z tekstu.
Komu przysługuje świadczenie rehabilitacyjne?

Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy (art. 18 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. z 2005 r. nr 31, poz. 267 z późn. zm., dalej ustawy chorobowej).

Świadczenie rehabilitacyjne może otrzymać nie tylko pracownik, ale również zleceniobiorca lub osoba prowadząca działalność gospodarczą – pod warunkiem przystąpienia do ubezpieczenia chorobowego.

Komu nie przysługuje świadczenie rehabilitacyjne?

Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje przez okres niezbędny do odzyskania zdolności do pracy – nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy.

Należy podkreślić, że nie każdy ubezpieczony może otrzymać świadczenie rehabilitacyjne.

Świadczenie rehabilitacyjne nie przysługuje osobie:
- uprawnionej do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy,
- uprawnionej do zasiłku dla bezrobotnych, zasiłku przedemerytalnego lub do świadczenia przedemerytalnego,
- uprawnionej do urlopu dla poratowania zdrowia, udzielonego na podstawie odrębnych przepisów (takie urlopy mają np. nauczyciele).

Świadczenie rehabilitacyjne nie przysługuje również za okresy, w których pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia, jak również w okresie przebywania pracownika na urlopie bezpłatnym lub na urlopie wychowawczym.

Jakie dokumenty musi złożyć pracownik występujący o świadczenie rehabilitacyjne?

Pracownik (ubezpieczony) występujący o świadczenie rehabilitacyjne powinien złożyć w oddziale ZUS wniosek na druku ZUS Np-7. Zgodnie z pouczeniem zamieszczonym na tym druku – wniosek o świadczenie rehabilitacyjne ubezpieczony powinien złożyć w ZUS, wraz z kompletem dokumentów co najmniej na 6 tygodni przed końcem okresu zasiłkowego, wynoszącego 182 dni, a w przypadku gruźlicy lub w czasie trwania ciąży – 270 dni.

Do wniosku o świadczenie rehabilitacyjne należy dołączyć:
- druk N-10 (wywiad zawodowy do celów świadczeń z ubezpieczenia społecznego), oraz
- druk N-9 (zaświadczenie o stanie zdrowia).

Wniosek o świadczenie rehabilitacyjne wypełnia osoba ubiegająca się o to świadczenie (część I), a także pracodawca (część II).

Jakie obowiązki ma pracodawca?

Pracodawca, poza swoimi danymi identyfikacyjnymi (NIP i REGON), powinien we wniosku ZUS Np -7 podać również informacje o okresie niezdolności do pracy wnioskodawcy z wyszczególnieniem, przez jaki okres pobierał on wynagrodzenie za czas choroby, a przez jaki okres zasiłek chorobowy. Należy również podać przewidywaną datę wyczerpania przez ubezpieczonego okresu zasiłkowego.

Druk N-10 wypełnia w całości pracodawca, uwzględniając w nim charakter wykonywanej przez pracownika pracy, czy jest to praca w pełnym czy w niepełnym wymiarze godzin, w jakich warunkach, określenie stopnia ciężkości tej pracy (od lekkiej do bardzo ciężkiej) itd.
Druk N-9 wypełnia wyłącznie lekarz, który prowadzi leczenie pracownika.

Obowiązujące przepisy nie nakładają wprawdzie na pracodawcę obowiązku dostarczania pracownikowi druku wniosku o świadczenie rehabilitacyjne ani druków towarzyszących, ale w interesie pracodawcy leży, aby takie druki pracownik otrzymał z odpowiednim wyprzedzeniem.

Jedynie bowiem terminowe złożenie w ZUS wniosku o świadczenie rehabilitacyjne, wraz z niezbędnymi załącznikami, daje szansę na wydanie przez ZUS decyzji w sprawie świadczenia rehabilitacyjnego w terminie zbliżonym do zakończenia okresu zasiłkowego.

Należy bowiem wziąć pod uwagę, że procedury załatwiania przez ZUS wniosku o świadczenie rehabilitacyjne mogą się przeciągnąć, jeżeli, poza zbadaniem wnioskodawcy przez lekarza orzecznika ZUS, konieczne będzie zbadanie przez lekarza specjalistę wskazanego przez ZUS.
Należy uwzględnić również procedurę odwoławczą – od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS w terminie 14 dni może się odwołać zarówno wnioskodawca, jak i ZUS.
Wtedy podstawą do wydania decyzji przez ZUS będzie dopiero orzeczenie komisji lekarskiej ZUS.

Wprawdzie w razie niewydania przez ZUS decyzji w terminie 2 miesięcy, licząc od dnia zgłoszenia wniosku o świadczenie, można się odwołać do sądu, ale to tylko wydłuży sprawę.

A zatem terminowe zgłoszenie przez pracownika wniosku o świadczenie rehabilitacyjne w oddziale ZUS leży zarówno w interesie pracownika (zapewnienie ciągłości otrzymywania świadczeń), jak i pracodawcy (wyjaśniona sytuacja pracownika co do możliwości rozwiązania z nim umowy o pracę bez wypowiedzenia w myśl art. 53 kp).

Ponieważ pracodawca nie może zwolnić pracownika przez pierwsze 3 miesiące pobierania świadczenia rehabilitacyjnego – decyzja ZUS w sprawie uprawnień pracownika do tego świadczenia jest dla pracodawcy niezwykle istotna. Pracodawca może zwolnić pracownika bez wypowiedzenia po wyczerpaniu zasiłków chorobowych (jeżeli pracownik nie dostarczył decyzji ZUS przyznającej mu świadczenie rehabilitacyjne, a jest nadal niezdolny do pracy), a po dostarczeniu decyzji – po upływie 3 miesięcy pobierania świadczenia rehabilitacyjnego.

Jeżeli pracownik z opóźnieniem złożył wniosek o świadczenie rehabilitacyjne i w dacie zakończenia pobierania zasiłków chorobowych nie ma jeszcze decyzji w sprawie świadczenia rehabilitacyjnego, pracodawca może: albo zwolnić pracownika w związku z wyczerpaniem przez niego okresu zasiłkowego, albo poczekać na decyzję w sprawie świadczenia rehabilitacyjnego.
W tym drugim przypadku pracodawca powinien wykazywać pracownika w raportach ZUS RSA z kodem przerwy w opłacaniu składek „151”.

Wysokość świadczenia rehabilitacyjnego

Wysokość świadczenia rehabilitacyjnego wynosi 90% podstawy wymiaru za pierwsze 3 miesiące i 75% podstawy wymiaru za dalsze miesiące.

100% świadczenie rehabilitacyjnego z ubezpieczenia chorobowego przysługuje jedynie kobietom w ciąży.

Poszkodowani w wypadkach w drodze do pracy lub z pracy otrzymują świadczenie rehabilitacyjne na zasadach ogólnych, czyli 90% podstawy wymiaru przez pierwsze 3 miesiące, a następnie, przez dalsze miesiące, 75% podstawy wymiaru.
Natomiast wysokość świadczenia rehabilitacyjnego przyznanego w związku z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową zawsze wynosi 100% podstawy wymiaru.

Trzeba zauważyć, że dla celów obliczenia świadczenia rehabilitacyjnego podstawa wymiaru zasiłku chorobowego przyjęta do obliczenia tego świadczenia podlega waloryzacji według następujących zasad:
1) jeżeli pierwszy dzień okresu, na który przyznano świadczenie rehabilitacyjne, przypada w I kwartale kalendarzowym danego roku, podstawa wymiaru zasiłku chorobowego przyjęta do obliczenia tego świadczenia ulega podwyższeniu o procent wzrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia ogłaszanego dla celów emerytalnych w III kwartale w stosunku do I kwartału ubiegłego roku kalendarzowego;
2) jeżeli pierwszy dzień okresu, na który przyznano świadczenie rehabilitacyjne, przypada w II kwartale kalendarzowym danego roku, podstawa wymiaru zasiłku chorobowego przyjęta do obliczenia tego świadczenia ulega podwyższeniu o procent wzrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia ogłaszanego dla celów emerytalnych w IV kwartale w stosunku do II kwartału ubiegłego roku kalendarzowego;
3) jeżeli pierwszy dzień okresu, na który przyznano świadczenie rehabilitacyjne, przypada w III kwartale kalendarzowym danego roku, podstawa wymiaru zasiłku chorobowego przyjęta do obliczenia tego świadczenia ulega podwyższeniu o procent wzrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia ogłaszanego dla celów emerytalnych w I kwartale tego roku kalendarzowego w stosunku do III kwartału ubiegłego roku kalendarzowego;
4) jeżeli pierwszy dzień okresu, na który przyznano świadczenie rehabilitacyjne, przypada w IV kwartale kalendarzowym danego roku, podstawa wymiaru zasiłku chorobowego przyjęta do obliczenia tego świadczenia ulega podwyższeniu o procent wzrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia ogłaszanego dla celów emerytalnych w II kwartale tego roku kalendarzowego w stosunku do IV kwartału ubiegłego roku kalendarzowego.

Z najnowszego obwieszczenia Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wynika, że wskaźnik waloryzacji podstawy wymiaru zasiłku chorobowego przyjętej do obliczenia świadczenia rehabilitacyjnego w II kwartale 2009 r. wynosi 104,9 %.

Kto wypłaca świadczenie rehabilitacyjne?

Świadczenie rehabilitacyjne wypłaca, przynajmniej przez pierwsze 3 miesiące, pracodawca, jeżeli jest uprawniony do wypłaty zasiłków chorobowych, albo ZUS – jeżeli pracodawca nie jest uprawniony do wypłaty zasiłków chorobowych, a także wtedy, gdy po upływie 3 miesięcy świadczenia rehabilitacyjnego z pracownikiem została rozwiązana umowa o pracę.

Przez 3 miesiące określone w ustawie chorobowej należy rozumieć 90 dni.

Jeżeli ZUS wypłaca świadczenie rehabilitacyjne po ustaniu ubezpieczenia (np. po zwolnieniu pracownika z pracy), to podstawa wymiaru świadczenia rehabilitacyjnego nie może przekraczać 100% przeciętnego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału ogłaszanego do celów emerytalnych.

PRZYKŁAD
Podstawa wymiaru świadczenia rehabilitacyjnego przyznanego pracownicy wynosiła 5.400 zł. Przez pierwsze 3 miesiące pobierania tego świadczenia do 31 grudnia 2008 r. pracownica otrzymywała 4.860 zł brutto (90% podstawy wymiaru). Po 3 miesiącach (90 dniach) wypłacania świadczenia rehabilitacyjnego pracodawca rozwiązał z pracownicą umowę o pracę. Wypłatę świadczenia rehabilitacyjnego przejął od 10 styczna 2009 r. ZUS. Podstawę wymiaru świadczenia rehabilitacyjnego tej pracownicy stanowiła kwota 2.968,55 zł (100% przeciętnego wynagrodzenia z III kwartału 2008 r.). Wysokość świadczenia rehabilitacyjnego tej pracownicy wynosiła od 10 stycznia 2009 r. kwotę 2.226,41, zł brutto (75% podstawy wymiaru).

Podstawa prawna: - art. 53 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (tekst jedn.: Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.)
- art. 18 i art.19 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. z 2005 r. nr 31, poz. 267 z późn zm.),
- obwieszczenie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 17 lutego 2009 r. w sprawie wskaźnika waloryzacji podstawy wymiaru zasiłku chorobowego przyjętej do obliczenia świadczenia rehabilitacyjnego w II kwartale 2009 r. (M.P. nr 12, poz. 152 ).

Tekst opublikowany: 3 marca 2009 r.

Porady o zbliżonej tematyce

Nie jesteś jeszcze użytkownikiem Portalu FK?

Tylko w Portalu FK:

  • informacje o planowanych i aktualnych zmianach przepisów księgowo-podatkowych,
  • wiarygodne interpretacje zmian przygotowane przez zaufanych ekspertów,
  • możliwość indywidualnej konsultacji z ekspertem,
  • mnóstwo wzorów dokumentów, m.in.: deklaracje i formularze do ZUS i dokumenty związane z kontrolą Urzędu Skarbowego.

Otrzymasz praktyczny
prezent: informator
w formacie PDF


Strona używa plików cookies.

Kliknij tutaj, żeby dowiedzieć się jaki jest cel używania cookies oraz jak zmienić ustawienia cookie w przeglądarce.
Korzystając ze strony użytkownik wyraża zgodę na używanie plików cookies, zgodnie z bieżącymi ustawieniami przeglądarki.