Jak prawidłowo liczyć okres zatrudnienia przy rozwiązaniu umowy o pracę?

Kwestia liczenia stażu pracy jest istotna, ponieważ między dniem otrzymania przez pracownika oświadczenia pracodawcy o rozwiązaniu umowy o pracę i dniem rozwiązania stosunku pracy może upłynąć nawet okres 3 miesięcy. A to oznacza konieczność stosowania wobec pracownika dłuższego okresu wypowiedzenia. Wątpliwości te rozstrzygnął Sąd Najwyższy w wyroku z 6 lipca 2011 r., sygn. akt II PK 12/11.

Pracownica była zatrudniona od 1 sierpnia 2006 r. na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony. Osoba ta była jedynym pracownikiem pozwanej firmy. Firma miała trudności finansowe i możliwa była likwidacja działalności gospodarczej. Pracodawca poinformował pracownicę o podjęciu decyzji o jej zwolnieniu. Strony stosunku pracy umówiły się, że pracownica będzie pozostawać w zatrudnieniu do czerwca 2009 r. Mąż pracodawczyni, jako jej pełnomocnik umówił się na spotkanie z pracownicą w dniu 29 czerwca 2009 r. celem zakończenia współpracy. Pracownica poinformowała, że jest na zwolnieniu lekarskim i nie może przyjąć wypowiedzenia. Pełnomocnik firmy wysłał w dniu 29 czerwca 2009 r. wypowiedzenie pocztą, wypowiedzenie zawierało jednomiesięczny okres wypowiedzenia, a jako przyczynę wskazano zmiany strukturalne i organizacyjne firmy. W dniu 6 lipca 2009 r. wysłano do pracownicy kolejne pismo (z datą 6 lipca 2009 r.) zawierające oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę za wypowiedzeniem z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia. Kolejnym pismem z 15 lipca 2009 r. pracodawca wypowiedział pracownicy umowę o pracę w związku z zaprzestaniem wykonywania działalności gospodarczej, a tym samym likwidacją firmy z zachowaniem jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia. To oświadczenie pracownica odebrała 3 sierpnia 2009 r., a poprzednie wypowiedzenia zostały zwrócone pracodawcy po awizacji. Działalność gospodarcza została wykreślona z ewidencji 15 lipca 2009 r.

Pracownica od 4 lipca 2009 r. do 31 sierpnia 2009 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim. W dniu 12 października 2009 r. była w 6. tygodniu ciąży, a w dniu 2 lutego 2010 r. poroniła. Wynagrodzenie pracownicy wynosiło 2.200 zł.

Sąd rejonowy uznał, że wypowiedzenie było uzasadnione i nie naruszało przepisów o ochronie zatrudnienia. Natomiast sąd okręgowy uznał, że nie było skuteczne odwołanie od ostatniego wypowiedzenia odebranego przez powódkę 3 sierpnia 2009 r., ponieważ nie można w tym samym trybie złożyć wypowiedzenia, skoro wypowiedzenie już biegnie. Zdaniem sądu okręgowego nie zachodziły również okoliczności do wyłączenia ochrony z art. 41 kp, ponieważ powódka od 29 czerwca 2009 r. nie świadczyła już pracy na rzecz pozwanej.

Powódka złożyła skargę kasacyjną od wyroku sądu okręgowego do Sądu Najwyższego. W skardze podkreśliła, że odszkodowanie za bezprawne wypowiedzenie umowy o pracę powinno wynieść równowartość 3. miesięcznego okresu wypowiedzenia z uwagi na fakt, że po jego upływie jej staż pracy przekraczał 3 lata.

Sąd Najwyższy uznał zarzuty skargi kasacyjnej za uzasadnione, uchylił wyrok sądu okręgowego i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wyroku Sąd podkreślił, że słuszny jest zarzut naruszenia art. 36 § 1 pkt 2 i 3 kp.

Zdaniem Sądu Najwyższego staż zatrudnienia, od którego zależy okres wypowiedzenia trwa do końca obowiązywania umowy o pracę, a nie od dnia jego rozpoczęcia. W omawianej sprawie pracownica została zatrudniona od 1 sierpnia 2006 r., a w wyniku ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zostało doręczone w lipcu 2009 r. powinno być ono 3. miesięczne, a nie wynosić jeden miesiąc.