Zbliża się okres urlopowy, w związku z tym pomimo zwolnień w niektórych sektorach, pracodawcy prowadzący gospodarstwa rolno-ogrodnicze, działalność budowlaną czy turystyczną odczują braki kadrowe. Na podstawie jakiej umowy zatrudnić pracownika sezonowego, dowiesz się z tekstu.
© FotoChannels / Glow Images
Praca sezonowa to praca dorywcza, która świadczona jest na rzecz pracodawców prowadzących głównie działalności o charakterze sezonowym. Praca sezonowa jest wykonywana najczęściej na podstawie umowy na czas określony, umowy na czas wykonania określonej pracy. Może być również wykonywana na podstawie przepisów ustawy o pracownikach tymczasowych, zatrudnianych przez agencje pracy tymczasowej czy też na podstawie umowy zlecenia.
Umowa na czas wykonania określonej pracy
Najczęściej zawieraną umową przy pracach sezonowych jest umowa na czas wykonania określonej pracy.
Umowa na czas wykonania określonej pracy jest umową terminową zawieraną na czas określony, czyli na czas wykonania przez pracownika przedsięwzięcia, wykonania zadania, np. zbiór owoców sezonowych, wykonanie remontu instalacji budynku.
Czas trwania takiej umowy jest ściśle powiązany z czasem realizacji zadania.
W związku z tym, w przypadku tej umowy nie występuje konieczność wydłużania lub skracania terminu trwania umowy, gdy realizacja określonego przedsięwzięcia ulega wydłużeniu lub skróceniu.
Umowa na czas wykonania określonej pracy rozwiązuje się wraz z wykonaniem pracy. Zatem nie ma potrzeby w przypadku tej umowy dokonywania dodatkowych czynności.
Jak już wspomnieliśmy na początku, umowę tę najczęściej zawiera się z pracownikami mającymi wykonać pracę o charakterze sezonowym, gdzie zapotrzebowanie na dany rodzaj pracy jest zmienne i zależne od pory roku, od warunków atmosferycznych.
Zauważyć można, że umowa na czas wykonania określonej pracy wykazuje pewne podobieństwa z umową o dzieło (poprzez zawarcie tej umowy wykonawca zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, do uzyskania pewnego wyniku swoich działań).
Mimo tego podobieństwa umowa o dzieło różni się od umowy zawieranej na czas wykonania określonej pracy, przede wszystkim tym, że w przypadku tej drugiej umowy pracownik świadczy pracę pod kierownictwem i jest zobowiązany do starannego działania.
Ponadto warto zauważyć, że pracownik zatrudniony na podstawie umowy na czas wykonania określonej pracy nie jest rozliczany z konkretnego efektu swoich działań. Do jego obowiązków należy przede wszystkim staranne i sumienne wykonanie pracy.
Jakie różnice są pomiędzy umową na czas wykonania określonej pracy a umową na czas określony?
Umowa na czas wykonania określonej pracy różni się od umowy na czas określony przede wszystkim tym, że nie ma możliwości określenia ścisłego terminu jej zakończenia oraz nie można jej wypowiedzieć.
W poniższej tabeli porównujemy te dwie umowy:
Umowa na czas wykonania określonej pracy | Umowa na czas określony |
Umowa terminowa | Umowa terminowa |
W umowie nie można określić terminu jej zakończenia, ponieważ czas jej trwania jest ściśle powiązany z czasem realizacji zadania, nie ma potrzeby wydłużania lub skracania terminu umowy | Czas trwania umowy jest ściśle oznaczony (okres, na jaki zostaje zawarta umowa, konkretna data kalendarzowa, określenie pewnego zdarzenia w czasie, którego zajście spowoduje rozwiązanie umowy) |
Rozwiązuje się z dniem ukończenia określonej pracy | Rozwiązuje się z upływem czasu, na jaki została zawarta |
Nie można jej wypowiedzieć, chyba że nastąpi: ogłoszenie upadłości pracodawcy, zmniejszenie stanu zatrudnienia z przyczyn leżących po stronie pracodawcy, wtedy okres wypowiedzenia wynosi 2 tygodnie | Nie można jej wypowiedzieć, chyba że została zawarta na okres dłuższy niż 6 miesięcy, a w umowie zastrzeżono możliwość jej rozwiązania za 2-tygodniowym wypowiedzeniem |
Ulega przedłużeniu do dnia porodu, pod warunkiem że termin rozwiązania umowy zawartej z pracownicą w okresie ciąży przypada po upływie 3. miesiąca ciąży | Ulega przedłużeniu do dnia porodu, pod warunkiem że termin rozwiązania umowy zawartej z pracownicą w okresie ciąży przypada po upływie 3. miesiąca ciąży |
Umowa zlecenia korzystniejsza do zbierania owoców?
Zamiast umowy na czas wykonania określonej pracy można zawrzeć z pracownikiem sezonowym umowę zlecenia.
Przypomnijmy, że poprzez zawarcie umowy zlecenie przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonych czynności dla dającego zlecenie, za których ostatecznie efekt nie jest odpowiedzialny (odmiennie od umowy o dzieło, która jest tzw. umową rezultatu).
Umowa zlecenia może być zawarta z pracownikiem, pod warunkiem że zleceniobiorca nie jest podporządkowany poleceniom pracodawcy lub przełożonego oraz gdy praca ta nie jest wykonywana w miejscu i czasie określonym przez pracodawcę. Jeżeli umowa ma te cechy, jest umową o pracę, chociażby strony nazwały ją inaczej.
W przypadku zawarcia takich umów nie ma konieczności ewidencjonowania czasu pracy, udzielania pracownikom urlopów wypoczynkowych. Ponadto przedsiębiorca zatrudniający pracownika na umowę zlecenia nie musi zleceniobiorcy gwarantować wynagrodzenia minimalnego za pracę, nie ma obowiązku również po zakończonej pracy wystawiać świadectwa pracy.
Więcej na temat korzyści, jakie daje umowa zlecenia piszemy tutaj.
Należy pamiętać, aby zleceniobiorca zatrudniony przy pracach sezonowych nie wykonywał pracy pod kierownictwem, w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę i w określonych godzinach pracy (od – do).
Jeżeli tak będzie, nie będzie to umowa zlecenia, lecz umowa o pracę.
Podstawa prawna: - art. 734 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 1964 r. nr 16, poz. 93),
- art. 129 § 1, art.149 § 1, art. 152 § 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94).
- art. 129 § 1, art.149 § 1, art. 152 § 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94).
