Darowizny - jaka kwota jest zwolniona z podatku.

Limit odliczeń z tytułu darowizn przekazanych w 2004 r. przez osoby fizyczne wynosi 350 zł w roku podatkowym. Na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm., dalej updof) możesz odliczyć od dochodu darowizny przekazane do 31 grudnia 2004 r. na cele:

- określone w art. 4 ustawy z 24 kwietnia 2004 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. nr 96, poz. 873, dalej zwanej ustawą o działalności pożytku publicznego) organizacjom, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 (Dz.U. nr 96, poz. 873, dalej zwanej ustawą o działalności pożytku publicznego), prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych określonych w tej ustawie, realizującym te cele oraz
- na cele kultu religijnego.

Ponadto, na podstawie art. 27d updof (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2004 r.) podatnik, który w terminie od 1 stycznia roku podatkowego, w którym składane jest zeznanie do dnia złożenia tego zeznania, nie później jednak niż do dnia upływu terminu określonego dla złożenia zeznania, dokonał wpłaty na rzecz organizacji pożytku publicznego działającej na podstawie ustawy, może pomniejszyć podatek dochodowy wynikający z zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym (o którym mowa w art. 45 ust. 1 updof) o kwotę wpłaty, jednak nie więcej niż o kwotę stanowiącą 1% podatku należnego, wykazanego w zeznaniu.
Na podstawie tego przepisu dokonywaliśmy odpisu 1% z podatku należnego od podatku należnego za 2003 r.

Darowizny mogą przekazać również osoby prawne. Podstawę opodatkowania, można bowiem obniżyć o kwotę darowizn przekazanych na cele określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie organizacjom, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych określonych w tej ustawie - łącznie do wysokości nieprzekraczającej 10% dochodu (art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm., dalej zwanej updop).

Odliczenie to stosuje się, jeżeli wysokość darowizny jest udokumentowana dowodem wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego, a w przypadku darowizny innej niż pieniężna dokumentem, z którego wynika wartość tej darowizny, oraz oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu (art. 18 ust. 1c updop).

Jeżeli przedmiotem darowizny są towary opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę darowizny należy przyjąć wartość towaru uwzględniającą należny podatek od towarów i usług. Przy określaniu wartości tych darowizn stosuje się odpowiednio art. 14 updop (art. 18 ust. 1b updop).

Osoba prawna może również przekazać darowiznę na cele kultu religijnego - łącznie jednak przekazane darowizny nie mogą przekroczyć 10% dochodu (art. 18 ust. 1 pkt 7 updop).

Jednakże łączna kwota odliczeń z obu tytułów nie może przekroczyć 10% dochodu (art. 18 ust. 1a updop).

Należy jednak pamiętać, że odliczeniom nie podlegają darowizny na rzecz:

1) osób fizycznych,
2) osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, prowadzących działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5% oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali lub handlu tymi wyrobami.

Zatem w celu obliczenia należnego podatku dochodowego ustalasz podstawę opodatkowania, którą stanowi dochód po odliczeniu ewentualnych darowizn na określone cele, przy zachowaniu 10% limitu, w stosunku do tego dochodu.

1 stycznia 2005 r. zacznie obowiązywać nowelizacja updof (ustawa z 18 listopada 2004 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw, Dz.U. nr 263, poz. 2619). Wprowadziła ona istotną zmianę dotyczącą limitu odliczeń darowizn.

Podstawę opodatkowania będziesz mógł obniżyć o darowizny przekazane na cele:

a) określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego, organizacjom, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy o działalności pożytku publicznego prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych określonych w tej ustawie, realizującym te cele (art. 26 ust. 9 lit. a updof),
b) kultu religijnego (art. 26 ust. ust. 9 lit. b updof).

Odliczenia możesz dokonać obniżając podstawę opodatkowania o wysokość dokonanej darowizny, może wynieść nie więcej jednak niż kwota stanowiąca 6% dochodu (art. 26 ust. 1 pkt 9 updof).

Łączne odliczenie w roku podatkowym 2005 nie będzie mogło przekroczyć kwoty stanowiącej 6% dochodu.

W zeznaniu rocznym należy wykazać kwotę przekazanej darowizny, kwotę odliczonej darowizny oraz określić obdarowanego poprzez podanie m.in. jego nazwy i adresu (art. 26 ust. 6 lit. b updof).

Ponadto w przypadku zwrotu dokonanej darowizny obdarowany jest obowiązany przekazać urzędowi skarbowemu informację o zwróconej podatnikowi darowiźnie, w terminie miesiąca od dnia dokonania zwrotu (art. 26 ust. 6c updof).

Wysokość wydatków ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie. Jednakże odliczenie stosuje się, jeżeli wysokość darowizny jest udokumentowana dowodem wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego, a w przypadku darowizny innej niż pieniężna - dokumentem, z którego wynika wartość tej darowizny, oraz oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu (art. 26 ust. 7 pkt 2 updof).

Darowizna nie może być przekazana m.in. na rzecz osoby fizycznej (art. 26 ust. 5 updof).

Ponadto na podstawie art. 27d upodf podatnik, który w terminie od 1 maja do 31 grudnia roku podatkowego oraz od 1 stycznia do dnia złożenia zeznania za rok podatkowy, nie później jednak niż do dnia upływu terminu określonego dla złożenia tego zeznania, dokonał wpłaty na rzecz organizacji pożytku publicznego działającej na podstawie ustawy o działalności pożytku publicznego, może zmniejszyć podatek dochodowy wynikający z zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1 updof, o kwotę dokonanej wpłaty, jednak nie więcej niż o kwotę stanowiącą 1% podatku należnego, wykazanego w zeznaniu. Kwotę zmniejszenia zaokrągla się do pełnych dziesiątek groszy w dół.

W przypadku zwrotu dokonanej wpłaty organizacja pożytku publicznego jest obowiązana przekazać urzędowi skarbowemu informację o zwróconej podatnikowi kwocie wpłaty, w terminie miesiąca od dnia dokonania zwrotu (art. 27d ust. 5 updof).

Zatem w tym przypadku wysokość limitu nie uległa zmianie, jednakże inaczej określony został okres, w czasie którego można dokonać wpłaty na rzecz organizacji pożytku publicznego. W 2005 r. na przekazanie pieniędzy z tego tytułu będziesz miał czas od 1 maja 2005 r. do 30 kwietnia 2006 r.

W zeznaniu podatkowym składanym za 2005 r. podatnicy mogą zatem zmniejszać podatek należny o wpłaty dokonywane w okresie od 1 maja 2005 r. do dnia złożenia zeznania za 2005 r., nie dłużej jednak niż do 30 kwietnia 2006 r.



Zarówno updof, jak i updop dają możliwość obniżenia podstawy opodatkowania o kwoty przekazane jako darowizny. Z ulgi możesz skorzystać, jeśli dokonasz darowizny na cele wymienione w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego na rzecz organizacji prowadzących działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych (o której mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy o działalności pożytku publicznego).

Sfera zadań publicznych obejmuje zadania w zakresie:

1) pomocy społecznej, w tym pomocy rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej, oraz wyrównywania szans tych rodzin i osób,
2) działalności charytatywnej,
3) podtrzymywania tradycji narodowej, pielęgnowania polskości oraz rozwoju świadomości narodowej, obywatelskiej i kulturowej,
4) działalności na rzecz mniejszości narodowych,
5) ochrony i promocji zdrowia,
6) działania na rzecz osób niepełnosprawnych,
7) promocji zatrudnienia i aktywizacji zawodowej osób pozostających bez pracy i zagrożonych zwolnieniem z pracy,
8) upowszechniania i ochrony praw kobiet i działalności na rzecz równych praw kobiet i mężczyzn,
9) działalności wspomagającej rozwój gospodarczy, w tym rozwój przedsiębiorczości, 10) działalności wspomagającej rozwój wspólnot i społeczności lokalnych,
11) nauki, edukacji, oświaty i wychowania,
12) krajoznawstwa oraz wypoczynku dzieci i młodzieży,
13) kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i tradycji,
14) upowszechniania kultury fizycznej i sportu,
15) ekologii i ochrony zwierząt oraz ochrony dziedzictwa przyrodniczego,
16) porządku i bezpieczeństwa publicznego oraz przeciwdziałania patologiom społecznym,
17) upowszechniania wiedzy i umiejętności na rzecz obronności państwa,
18) upowszechniania i ochrony wolności i praw człowieka oraz swobód obywatelskich, a także działań wspomagających rozwój demokracji,
19) ratownictwa i ochrony ludności,
20) pomocy ofiarom katastrof, klęsk żywiołowych, konfliktów zbrojnych i wojen w kraju i za granicą,
21) upowszechniania i ochrony praw konsumentów,
22) działań na rzecz integracji europejskiej oraz rozwijania kontaktów i współpracy między społeczeństwami,
23) promocji i organizacji wolontariatu,
24) działalności wspomagającej technicznie, szkoleniowo, informacyjnie lub finansowo organizacje pozarządowe oraz podmioty, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy o działalności pożytku publicznego, w zakresie określonym w ww. pkt 1-23.

Cele darowizn i ich odbiorców definiują przepisy ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. Bez znaczenia pozostawał natomiast status organizacji, na rzecz której była ona przekazywana. W obecnym stanie prawnym ważne jest, aby darowizna przekazywana była: - na cele społecznie użyteczne określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego i organizacjom, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy o działalności pożytku publicznego, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych określonych w tej ustawie, realizującym ww. cele.

Jak wynika z powyższego, realizacja przez daną organizację celów społecznie użytecznych jest konieczna, ale niewystarczająca. Organizacja taka musi bowiem być organizacją określoną co do rodzaju w przepisach ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Organizacjami, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy o działalności pożytku publicznego, są:

a) organizacje pozarządowe.

Takimi organizacjami pozarządowymi są osoby prawne lub jednostki nieposiadające osobowości prawnej utworzone na podstawie przepisów ustaw, w tym fundacje i stowarzyszenia niebędące jednostkami sektora finansów publicznych, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, i niedziałające w celu osiągnięcia zysku.
Nie są takimi organizacjami natomiast organizacje wymienione w art. 3 ust. 4, tj.:

- partie polityczne,
- związki zawodowe i organizacje pracodawców,
- samorządy zawodowe,
- fundacje, których jedynym fundatorem jest Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej, lub majątek tej fundacji nie jest w całości mieniem państwowym, mieniem komunalnym lub mieniem pochodzącym z finansowania środkami publicznymi w rozumieniu ustawy o finansach publicznych lub fundacja prowadzi działalność statutową w zakresie nauki, w szczególności na rzecz nauki, fundacji utworzonych przez partie polityczne, spółek działających na podstawie przepisów o kulturze fizycznej;

b) osoby prawne i jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do innych Kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania, jeżeli ich cele statutowe obejmują prowadzenie działalności pożytku publicznego;

c) stowarzyszenia jednostek samorządu terytorialnego.

Zatem masz możliwość odliczenia darowizny na podstawie przepisów updof i updop na rzecz organizacji pożytku publicznego, jednak nie musi być to organizacja o statusie "organizacji pożytku publicznego" (Elżbieta Puławska "Darowizny na rzecz fundacji niezarejestrowanej jako organizacja pożytku publicznego w KRS", publ. "Monitor podatkowy" 3/2004). Warunki odliczenia darowizny od dochodu do opodatkowania są następujące:

1) darowizna przekazana została przez darczyńcę i obdarowanego na cele określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego,
2) darowizna przekazana została organizacjom, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy o działalności pożytku publicznego,
3) darowizna przekazana została organizacjom pozarządowym prowadzącym działalność pożytku publicznego,
4) darowizna przekazana została organizacjom pozarządowym prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych określonych w ustawie o działalności pożytku publicznego.

Wyodrębnione wyżej warunki są jedynymi wymogami ustawowymi w zakresie możliwości odliczenia darowizn od podatku dochodowego od osób prawnych. Rozszerzenie katalogu wymogów nie jest prawnie dopuszczalne.

Według Iwony Pander, kierownika Referatu Podatku Dochodowego Urzędu Skarbowego w Polkowicach ("Darowizny odliczane od dochodu w 2004 r." - "Biuletyn Skarbowy" 5/59/2004, s. 1), należy pamiętać, że w postępowaniu podatkowym stosuje się zasadę, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wyprowadza określone skutki prawne. Zatem podatnik, który odlicza od dochodu darowizny - obniżając w ten sposób podstawę opodatkowania - powinien liczyć się z koniecznością wykazania - kiedy, komu, jaką kwotę i na jaki cel podarował.

To, na jakie konkretne cele obdarowany zużył darowiznę, nie ma wpływu na odliczenie tej darowizny od osiągniętego przez darczyńcę dochodu. Istotną bowiem okolicznością jest to, na jaki cel darowizna została przekazana.

Okoliczność, czy osoba obdarowana spełniła warunki do przeznaczenia otrzymanej darowizny na wskazany przez darczyńcę cel określony w ustawie, podlega kontroli organu podatkowego w ramach badania prawidłowości ustalenia podstawy opodatkowania i wysokości zobowiązania podatkowego.
Spełnienie tych warunków przesądza o zasadności odliczenia od dochodu przez podatnika dokonanej darowizny, niezależnie od tego, czy darowizna ta rzeczywiście została przeznaczona przez obdarowanego na wskazany cel, podkreśla autorka.
Warto również podkreślić, iż brak wydatkowania przez obdarowanego darowanej kwoty na cele określone w umowie darowizny nie przekreśla odliczenia darowizny od dochodu uzyskanego przez darczyńcę (podatnika). Stanowisko takie znajduje m.in. potwierdzenie w wyroku NSA z 16 lipca 1997 r., SA/Sz 1747/96.

Zdaniem Ministerstwa Finansów pojęcie dowodu wpłaty na rachunek bankowy jest pojęciem szerokim i obejmuje swym zakresem rozmaite formy dowodzenia wpłat. Dlatego też wszelkie dowody wpłat na rachunek bankowy obdarowanego, z których, oprócz numeru tego rachunku, jednoznacznie wynika nazwisko darczyńcy, kwota darowizny, jak również, na jaki cel ją przekazano, będą stanowiły dla darczyńcy dowód, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.

Istnieją jednak sytuacje, w których pracodawcy pośredniczą w przekazywaniu obdarowanym (np. fundacjom) środków finansowych, pochodzących od podatników, rzeczywistych darczyńców. W takich przypadkach podatnik, który chciałby skorzystać z przysługującego mu prawa do odliczenia od dochodu przekazanej darowizny, w celach dowodowych powinien dysponować kopią deklaracji darczyńcy, zawierającej co najmniej następujące dane: nazwisko darczyńcy, kwotę darowizny, jej cel oraz nazwę obdarowanego.
Dodatkowo darczyńca powinien gromadzić paski płacowe, z których jednoznacznie musi wynikać kwota przekazanej darowizny oraz dysponować kopią przelewu zbiorczego, którą sporządza pracodawca dla obdarowanego (pismo z 16 stycznia 2003 r. nr PB5/KD-033-2-16/033).

Stosownie natomiast do definicji umowy darowizny, określonej w art. 888 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, Dz.U. nr 16, poz. 93 z późn. zm., dalej zwanej kc), za umowę darowizny uważa się czynność cywilnoprawną, na mocy której darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Oznacza to, że darowizna musi posiadać przymiot nieekwiwalentności. Stąd też w każdym przypadku kwoty przekazane przez pracowników na rzecz obdarowanego, ażeby mogły być uznane za darowizny, przede wszystkim muszą realizować cele określone w powołanym wyżej przepisie i jednocześnie nie mogą wiązać się ze świadczeniem wzajemnym ze strony obdarowanego względem darczyńców. Istotnym jest zatem, aby darowizny przekazane przez pracowników-darczyńców nie były w późniejszym okresie spożytkowane na ich rzecz.



Najwięcej sporów między podatnikami i organami podatkowymi oraz rozbieżnych orzeczeń sądów powodują jednak ulgi podatkowe dotyczące darowizn na cele religijne. Z przepisów updof usunięty został w 1994 r. zapis, który pozwalał odliczyć darowiznę na działalność charytatywno-opiekuńczą do wysokości 10% dochodu lub bez ograniczenia, jeżeli wynikało to z odrębnych ustaw. Po tej dacie zaczęły się problemy z interpretacją przepisów dotyczących limitu odliczenia darowizn.

Największe obecnie kontrowersje budzi wysokość odliczenia. Zgodnie z przepisami updop i updof wysokość odliczenia z tytułu dokonanej darowizny jest ściśle określona i wynosi maksymalnie 10% dochodu w przypadku darowizn przekazanych przez osoby prawne (art. 18 ust. 1 pkt 7 updop) i 350 zł w przypadku osób fizycznych (art. 26 ust. ust. 9 lit. b updof).

Jednakże zgodnie art. 55 ust. 7 ustawy z 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. nr 29, poz. 154 ze zm.) oraz art. 40 ust. 7 ustawy z 4 lipca 1991 r. o stosunku Państwa do Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego (Dz.U. nr 66, poz. 287 ze zm.) darowizny na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą są wyłączone z podstawy opodatkowania darczyńców podatkiem dochodowym, jeżeli kościelna osoba prawna przedstawi darczyńcy pokwitowanie odbioru oraz w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny - sprawozdanie o przeznaczeniu jej na tę działalność.

Ponadto osoby fizyczne mogą dokonać darowizny na kościelną działalność charytatywno- opiekuńczą z tytułu innych ustaw o stosunku Państwa do poszczególnych Kościołów i związków wyznaniowych. Ustawy te nie przewidują żadnych limitów, zatem można dokonując darowizny na rzecz tych kościelnych osób prawnych, odliczyć całą kwotę.

Kilkakrotnie w kwestii dotyczącej limitu odliczeń darowizn na działalność charytatywno- opiekuńczą kościelnych osób prawnych wypowiadał się Minister Finansów, w związku z wątpliwościami podatników.
Według urzędowej wykładni przepisów w tym zakresie (pismo z 31 grudnia 2001 r. nr PB5/KD-033-186-2393/01) Minister Finansów stanął na słusznym stanowisku, że przepisy tzw. ustaw kościelnych - w części odnoszącej się do darowizn na działalność charytatywno-opiekuńczą prowadzoną przez kościelne osoby prawne - stanowią przepisy szczególne w stosunku do regulacji zawartej w art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. b updof.

Zatem Minister Finansów potwierdził prawo podatników do odliczania darowizn przekazywanych na działalność charytatywno-opiekuńczą prowadzoną przez kościelne osoby prawne w pełnej wysokości - darowizny na cele kultu religijnego i na działalność charytatywno-opiekuńczą podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania w wysokości nieprzekraczającej 10% dochodu, z tym że łączna kwota odliczeń z tytułu darowizn na wszystkie cele określone w ustawie nie może przekroczyć 15% dochodu.

Natomiast stosownie do postanowień przepisów wszystkich ustaw regulujących stosunki Państwo - Kościół darowizny na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą są wyłączone z podstawy opodatkowania darczyńców podatkiem dochodowym, jeżeli kościelna osoba prawna przedstawi darczyńcy pokwitowanie odbioru oraz - w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny - sprawozdania o przeznaczeniu jej na tę działalność.

Oznacza to, iż darowizny przekazane na powyższe cele przez osoby fizyczne są w całości wyłączone z podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym osób fizycznych.

Sprawę komplikował jednak wyrok NSA (wyrok z 3 sierpnia 2000 r., sygn. akt I S.A./Po 1398/99) w którym sąd orzekł, że do darowizn na cele charytatywno-opiekuńcze stosuje się limit określony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto NSA w innym orzeczeniu stanął na stanowisku, że kwestie podatku dochodowego mogą regulować tylko przepisy ustaw podatkowych, a więc art. 26 ust. 9 powinien mieć pierwszeństwo (wyrok z 3 sierpnia 2000 r. sygn. akt I S.A./Po 1398/99).

Minister Finansów rozszerzył jednak swoje stanowisko i na ustawę o podatku dochodowym od osób prawych (pismo z 31 października 2002 r. nr PB4/AS-8214-1008-108/02), uznając, że osoby prawne dokonujące darowizn na działalność charytatywno-opiekuńczą prowadzoną przez kościelne osoby prawne działające na podstawie ww. ustaw mogą je odliczyć od podstawy opodatkowania w pełnej wysokości.

Jednak NSA w kolejnym wyroku z 2 grudnia 2003 r. (sygn. akt III SA 1209/01) kolejny raz potwierdził, że do oceny podatkowych skutków darowizn na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą miarodajny jest wyłącznie tekst ustawy podatkowej. Taka wykładnia realizuje zresztą zasady konstytucyjne.

Interpretację przepisów dotyczącą updof Ministerstwo Finansów kolejny raz potwierdziło w piśmie z 22 kwietnia 2004 r. (nr PB-3-2420-8214-137-AS-046). Minister Finansów podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, iż przepisy "ustaw kościelnych" są przepisami szczególnymi w stosunku do przepisów obu ustaw o podatku dochodowym. Zatem właściwe jest odliczanie zarówno przez osoby fizyczne, jak i osoby prawne, darowizn na tę działalność kościelnych osób prawnych w pełnej wysokości, to jest ponad limit, o którym mowa w przepisach ustaw o podatku dochodowym.

Żadne limity odliczeń nie dotyczą zatem darowizn na działalność charytatywno-opiekuńczą kościelnych osób prawnych. Odlicza się je od dochodu w całości. Zasada ta obowiązuje przy darowiznach dokonanych na rzecz każdego Kościoła i związku wyznaniowego działającego w Polsce. Kwestię tę normują w taki sam sposób ustawy o stosunku państwa do poszczególnych kościołów i związków wyznaniowych. Są one przepisami szczególnymi w stosunku do art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. b updof.

Podstawa prawna:
- art. 26 ust. 1 pkt 9, ust. 6b, 6c, art. 26 ust 2, ust. 5, art. 26 ust. 7 pkt 2, art. 26 ust. 1 pkt 9, art. 27d, art. 45 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.),
- ustawa z 18 listopada 2004 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 263, poz. 2619),
- art. 888-902 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 z późn. zm.),
- art. 18 ust. 1 pkt 1, ust. 1a, 1b, 1c, art. 18 ust. 1 pkt 7 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.),
- art. 3 ust. 2 i 3, art. 4 ustawy z 24 kwietnia 2004 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. nr 96, poz. 873),
- art. 55 ust. 7 ustawy z 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. nr 29, poz. 154 ze zm.),
- art. 40 ust. 7 ustawy z 4 lipca 1991 r. o stosunku Państwa do Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego (Dz.U. nr 66, poz. 287 ze zm.).

Autor: Gabriel Gawroński, prawnik