Dla celów podatkowych wstępna opłata leasingowa może zostać zaliczona do kosztów jednorazowo, nie trzeba rozliczać jej w czasie. Tak orzekł WSA w Warszawie (sygn. akt: III SA/Wa 221/08).
Od stycznia 2007 r. wraz z wejściem w życie nowelizacji ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst. jedn.: Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm., dalej: updop) możliwość jednorazowego zaliczenia w koszty uzyskania przychodów czynszu inicjalnego występującego przy umowach leasingu operacyjnego została znacznie ograniczona. Na skutek zmiany dotychczas realizowane oszczędności podatkowe zostały znacznie zminimalizowane.
Istotą czynszu inicjalnego nazywanego inaczej opłatą wstępną jest zabezpieczenie interesów leasingodawcy. Dokonanie wpłaty na poziomie 10-20% wartości przedmiotu prowadzi do zminimalizowania ryzyka związanego z finansowaniem. W konsekwencji zawarcie umowy w zdecydowanej większości przypadków uzależnione jest od dokonania tej płatności (na rzecz leasingodawcy lub dostawcy przedmiotu w zależności od wzajemnych ustaleń).
Do końca 2006 r. opłata wstępna mogła być jednorazowo zaliczana w koszty uzyskania przychodów.
Istotą czynszu inicjalnego nazywanego inaczej opłatą wstępną jest zabezpieczenie interesów leasingodawcy. Dokonanie wpłaty na poziomie 10-20% wartości przedmiotu prowadzi do zminimalizowania ryzyka związanego z finansowaniem. W konsekwencji zawarcie umowy w zdecydowanej większości przypadków uzależnione jest od dokonania tej płatności (na rzecz leasingodawcy lub dostawcy przedmiotu w zależności od wzajemnych ustaleń).
Do końca 2006 r. opłata wstępna mogła być jednorazowo zaliczana w koszty uzyskania przychodów.
Wydawane interpretacje podatkowe wskazują, iż opłata wstępna ma charakter kosztu pośredniego. Stosownie do art. 15 ust. 4d updop koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli jednak koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
Zdaniem organów podatkowych, czynsz inicjalny wnoszony w chwili zawierania umowy lub wydawania przedmiotu leasingu nie wykazuje bezpośredniego związku z osiąganymi przychodami, a poniesienie go decyduje (jak wskazuje na to nazwa) zainicjowanie umowy, dlatego też powinien być rozliczany w stosunku do długości jej trwania.
Odmienne stanowisko prezentuje sądownictwo. Zdaniem WSA w Warszawie opłata wstępna jest opłatą samoistną, której nie można przypisać do konkretnych rat, a poniesienie jej jest niezbędne do rozpoczęcia umowy. Sąd stanął na stanowisku, że nie można jej rozliczać przez okres trwania umowy. Uznał zaś, że opłata powinna być ujęta jako koszty uzyskania przychodów jednorazowo.
Warto zwrócić uwagę, że w przypadku wcześniejszego rozwiązania umowy, opłata inicjalna nie podlega zwrotowi. Jest to kolejny dowód na to, że opłata inicjalna ma charakter samoistny i nie należy jej łączyć z późniejszymi czynszami eksploatacyjnymi.
Tekst opublikowany: 3 września 2008 r.
