Nowości
RSS
Ważny od 2006-10-06 do 2007-12-31
Czy wydatki poniesione na utrzymanie drogi publicznej mogą stanowić koszty uzyskania przychodów?
Wydatki ponoszone przez podatnika mające na celu utrzymanie w należytym stanie drogi publicznej w sytuacji, gdy przedsiębiorstwo usytuowane jest obok tej drogi, mogą być uznawane za koszty podatkowe. Wątpliwości pojawiają się natomiast w przypadku, gdy partycypację w kosztach przebudowy drogi traktuje się jako inwestycję w obcym środku trwałym. Sprawdź, czy zdaniem Ministerstwa Finansów wydatki związane z nakładami podatnika na utrzymanie (przebudowę) drogi publicznej mogą stanowić koszty podatkowe.
Kwestię partycypacji w kosztach przebudowy drogi, gdy stanowi ona inwestycję w obcym środku trwałym, resort finansów wyjaśnia w piśmie z 14 lipca 2006 r. (sygn.: DD6-8213-43/WK/06/249).
Ministerstwo Finansów zauważa, że w przypadku wydatków poniesionych przez podatników związanych z przebudową drogi publicznej może powstać problem dotyczący uznania ich za koszt podatkowy. Zgodnie z art. 15 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm., dalej: updop) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop.
Aby wydatek można było uznać za koszt podatkowy, między nim a osiągniętym przychodem musi zachodzić związek przyczynowo-skutkowy. O związku takim można mówić, gdy wydatek bezpośrednio wpływa na osiągnięcie konkretnego przychodu.
Nie zawsze jednak poniesiony wydatek, choć pozostaje on niewątpliwie w związku z prowadzoną działalnością, można powiązać z konkretnym przychodem. Są bowiem wydatki, które tylko pośrednio pozostają w związku gospodarczym z przychodem. Na poparcie powyższego resort finansów przytacza orzeczenie NSA (wyrok z 19 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Wr 825/98), w myśl którego wydatki tego rodzaju również mogą być uznawane za koszty podatkowe.
Takiego rodzaju wydatkami są m.in. wydatki ponoszone przez podatnika mające na celu utrzymanie w należytym stanie drogi publicznej w sytuacji, gdy przedsiębiorstwo usytuowane jest obok tej drogi i korzystanie z niej jest istotne dla prawidłowego jego funkcjonowania. Zapewnia ona bowiem sprawny transport materiałów do produkcji oraz wytworzonych produktów, a także sprzyja bezpieczeństwu dojeżdżających do pracy pracowników. Nie ulega wątpliwości, iż droga publiczna, w przebudowie której partycypuje przedsiębiorstwo, nie stanowi środka trwałego podatnika.
Jak zauważa Ministerstwo Finansów, wątpliwości powstaną w przypadku, gdy partycypację w kosztach przebudowy drogi traktuje się jako inwestycję w obcym środku trwałym (art. 16a ust. 2 pkt 1 updop).
Ani ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych, ani ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „inwestycji w obcym środku trwałym”. Jednakże w praktyce przyjmuje się, że taką inwestycją są nakłady poniesione na ulepszenie środka trwałego, który używany jest na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Są to zatem poniesione wydatki mające na celu przystosowanie środka trwałego do używania go przez podatnika.
Umowa o partycypację w kosztach budowy drogi publicznej, zawarta pomiędzy podatnikiem a jej właścicielem (np. samorządem gminy), nie jest umową, na podstawie której droga ta została przyjęta przez podatnika do używania. Nie przesądza tego również fakt zwiększonej, w stosunku do innych użytkowników, częstotliwości korzystania z drogi przez podatnika. Z tego też względu, zdaniem Ministerstwa Finansów, wydatki związane z nakładami podatnika na utrzymanie (przebudowę) drogi publicznej nie stanowią inwestycji w obcym środku trwałym, a tym samym nie mogą być rozliczane w formie odpisów amortyzacyjnych.
Wydatki takie mogą natomiast stanowić koszt podatkowy, na podstawie przepisu art. 15 ust. 1 updop, o ile podatnik wykaże spełnienie dwóch wspomnianych wyżej warunków, tzn. związku ze swoją działalnością oraz co najmniej pośredniego związku z „celem uzyskania przychodów”.
Podobnie na ten temat (chodziło o wydatki poniesione na utwardzenie drogi publicznej) wypowiedział się inny organ podatkowy. W piśmie z 16 grudnia 2005 r. (nr ZD/406-186/2/CIT/05, zamieszczonym na stronie internetowej Ministerstwa Finansów)
Naczelnik Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu stwierdza, że
wydatki ponoszone przez podatnika odnoszące się do drogi publicznej, nie mogą być rozpatrywane jako wydatki podlegające odpisom amortyzacyjnym. Bowiem do tej drogi spółka nie posiada żadnego tytułu prawnego (np. umowy najmu), uprawniającego do korzystania z niej z wyłączeniem innych osób. Odnoszenie więc tych wydatków w ciężar kosztów podatkowych może być dokonane w sposób bezpośredni (a nie rozłożony w czasie, jak w przypadku odpisów amortyzacyjnych), z uwzględnieniem przepisu art. 15 ust. 1 ustawy podatkowej. Zgodnie z tą regulacją, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...).
wydatki ponoszone przez podatnika odnoszące się do drogi publicznej, nie mogą być rozpatrywane jako wydatki podlegające odpisom amortyzacyjnym. Bowiem do tej drogi spółka nie posiada żadnego tytułu prawnego (np. umowy najmu), uprawniającego do korzystania z niej z wyłączeniem innych osób. Odnoszenie więc tych wydatków w ciężar kosztów podatkowych może być dokonane w sposób bezpośredni (a nie rozłożony w czasie, jak w przypadku odpisów amortyzacyjnych), z uwzględnieniem przepisu art. 15 ust. 1 ustawy podatkowej. Zgodnie z tą regulacją, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...).
Autor: Dominika Chudzińska, prawnik
Ostatnia aktualizacja: 26.01.2009
Autor: Dominika Chudzińska
